Dante. Tanto gentil e onesta…
Täntu gentìl e täntu unèsta la dev suméià
la mè dona che ógni bóca devan tegnì müda,
e i öcc mìa guardà.
Lee la và, nul sentiss ludà,
benignamènt d’umiltà vistìva;
e pär, che la sia ’na róba vignìva
dal ciel e da la tèra, ul miràcul a mustrà.
La sa móstra inscì piacènt a chi la mira,
che dai öcc la ga dà al cór dulcéza,
ch’al sa capiss mìa sènza pröva;
e pär che dai so labar sa möva
un spirit suäv pièn d’amûr e teneréza,
ch’al suméia dì a l’anima: Suspìra.
Dona che piang, cavall che suda, hinn fals 'me Giuda
(Donna che piange, cavallo che suda, sono falsi come Giuda)
Chi al sa spusa d'inamuramènt al crepa da turmènt
(Chi si sposa d'innamoramento muore di tormento)

